Comemos

ORELLAS NO ENTROIDO

Ingredientes:

800 gramos de fariña
2 ovos
1 vaso de anís
100 gramos de manteiga
1 vaso de auga morna
sal
azucre ou mel
reladura de limón
manteiga ou aceite para fritir

Nun recipiente derrétese a manteiga con auga morna, engádenselle os ovos, o sal, a reladura do limón, o anís. Mestúrase todo e váiselle incorporando a fariña pouco a pouco ata que se forme unha masa consistente. Pásase a masa a unha mesa e séguese amasando e engadindo o resto da fariña, ata que a masa teña liga e non se pegue. Para formar as orellas, estiramos un pouco da masa cun rodo para que quede unha capa fina. Cortamos en anaquiños que continuamos estirando coas mans. Fritímolas en abundante manteiga ou aceite. Cando as botamos na tixola dámoslles forma de orella.

Esparexemos azucre ou acompañámolas con mel.

Bo proveito!

 


Mazapán

Ingredientes

250 g de améndoas moídas

– 180 g de azucre moído (moi miúdo)

– 1 ovo

– 50 g de piñóns (opcional)

Preparación

Acender o forno para que vaia quentando ata 200º.

Mestúranse as améndoas co azucre e a clara do ovo, ata que quede unha masa.

Cóllese a masa coas mans e axéitase, despois  póñense os piñóns por enriba, píntase coa xema e métese no medio do forno ó redor de 5 minutos. Logo súbese e gratínase.

Pilar Fernández Carballido


 

Sardiñas lañadas.

Co verán chegan as sardiñas. Ademais de haber abundancia delas dicimos que están en comida porque é cando máis saborosas están, pola súa carne chea e o seu saín (a graxa do peixe azul que contén os famosos e cardio–saudables Omega 3).
No San Xoán xa a sardiña molla o pan.

D@s nos@s devanceir@s aprendemos como conservalas ao final do verán: coa salga. Vale mesmo para os bocartes, xurelos e xardas.

Comézase por lles facer un laño profundo cun coitelo ao longo do ventre, para abrilas completamente e tirarlles as tripas. A espiña e as escamas déixanselles.

Unha vez abertas, sálganse con sal gordo ou salmoira á vontade: entre 10 minutos e unha hora, segundo o gusto da persoa que salga e o tempo que se queiran conservar.

Xa salgadas póñense nunha rede e déixanse ao sol para que sequen. Sábese que están ben enxoitas cando a súa cor muda de rosa clara a acastañada. Así consérvanse varios días ou semanas.

Para consumir, se están moi salgadas pódense desalgar un pouco. Pásanse pola prancha ou pola grella e sérvense con cachelos. Na ría de Ares tamén lles chamamos bistés da Marola.

As fotos das sardiñas son de www.cocinaconcariño.com
A pena da Marola vista desde Centroña

Parrochos do fume.
Outra forma de conservación do peixe é o afumado. Os parrochos (sardiñas pequenas) pásanse pola salmoira, pendúranse duns arames por cima dunha lareira e afúmanse con fume de loureiro varias horas.
Para consumilos, igualmente pasados na prancha ou na grella e servidos con cachelos.

A foto é de pontedeumecrecedenuncia.blogspot.com

 

Vítor Garabana. Celga 4

 


Chulas de vento

Ingredientes:   
  • 7 ovos.
  • 1 Kg de fariña.
  • 150 gramos de azucre.
  • 300 gramos de fermento.
  • 3 culleradas sopeiras de aceite.
Preparación:
1. Bátense nunha cunca os sete ovos.
2. Unha vez batidos, bótanselles os 300 gramos de fermento e o quilo de fariña, pero de pouco en pouco.
3. Remóvese a mestura ata conseguir unha masa sólida, que poidamos traballar coas mans.
4. Unha vez obtida a masa, procedemos a facer as chulas do tamaño que máis nos guste.
5. Cando xa teñamos as chulas poñemos unha tixola coas 3 culleradas sopeiras de aceite ben quente e fritímolas.
6. Por último, unha vez fritas as chulas, esparexemos os 150 gramos de azucre por enriba. (Este último paso é opcional).

 

Espero que vos guste!

 

Rebeca (Celga 1)


Polbo á feira feito na casa (2 racións)

  • Un polbo de quilo e medio.
  • Patacas grandes, uns douscentos gramos por persoa.
  • Pementón picante (ou doce).
  • Aceite de oliva.
  • Sal gordo.

Xulio Barrán Bravo (Celga 4)

 


CALDO GALEGO

A preparación dun bo caldo galego é fácil pero non é un asunto banal. Hai  que poñer calma, agarimo  e coidar que os  ingredientes  e auga  sexan galegos  pois senón non  ten o seu  auténtico sabor.
A súa preparación, segundo a miña receita, precisa tres días e senón telo  feito desde  a noite antes do seu consumo, para que repouse e se mesturen ben os sabores.  Como compaña agradece un bo viño que, ao meu parecer, pode non ser galego pois fai bo “maridaxe”  con calquera  dos que hai en España. Tamén é importante ter  pan de bola con abondo  miolo.
Imos dar unha receita para  xantar  cos  amigos,  nun día de inverno con moito tempo para parolar despois ao amor do lume.
Pódese facer nunha pota e tamén na ola rápida, axustando os tempos de cocedura a esta.

 

Primeiro día
Tes que ir ao mercado e traer os seguintes…
INGREDIENTES (para dez ou doce comensais)
  • Dúas brazadas de grelos
  • ou nabiza ou col ou outra verdura da zona (máis ou menos uns  2 quilos)
  • Dous  quilos de patacas do país  ben brancas
  • Douscentos  gramos de fabas frescas, brancas, remolladas desde o día anterior
  • Un óso ben grande de xamón
  • Cen   gramos de touciño salgado
  • Dous centos cincuenta gramos de touciño entrefebrado salgado
  • Tres ósos salgados de espiñazo de porco
  • Tres ósos brancos, grandes, de cadeira e xeonllo  de vaca
  • Un  quilo de carne sen graxa, de vaca
  • Un  quilo de lacón salgado
  • Medio polo de granxa
  • Catro ou cinco  chourizos, ben curados, picantes
  • Un chisco de unto
Ao  chegar á  casa ponse unha pota  grande con auga ao lume, cando rompa a ferver, engádese  a verdura cortada miúda e só se escalda, é para que perda a acidez e o exceso de potasio. Gárdase nun coador na neveira, a auga tírase.
Póñense os ósos brancos na auga salgada toda a noite para deixalos ben limpos do sangue.
Foto de David Fraíz

 

Segundo día
Pola mañá lávanse os ósos  que se  puxeron  a  remollo a noite anterior  e bótanse  na pota  xunto cos  ósos de xamón  e  os de espiñazo, co sal. Tense fervendo catro horas e despois engádese o unto (envolto  nun trapiño para que non se desfaga  no caldo) a carne, o polo, o lacón, os chourizos  e o touciño entrefebrado e déixase a lume baixo, cocendo  polo menos oito horas. Canto todo está moi brando, case  desfeito,  déixase  repousar ata o seguinte día.  Non se lle bota sal, ten o do espiñazo  e o  do lacón.

 

Terceiro día
Cóase  o caldo da carne e con moito coidadiño retíranse os ósos e o unto (pódenselle botar  aos cans da casa ) e  déixase  só o tenro  no caldo ao que se engade , primeiro as fabas, que teñen que cocer unha hora, e despois as patacas peladas e  chiscadas e a verdura. Déixase  fervendo  amodiño toda a mañá e cando o caldo ule ben apágase o lume e déixase en repouso ata a hora de  xantar. Está mellor ao día seguinte.

Na mesa pódese servir xunto, moi bonito nunha cunca grande de olería, ou, por separado, primeiro as verduras co caldo e despois as carnes.

E…. bo proveito!

Elena Villalva Quintana (Celga2)


 

ZORZA MAXISTRAL

(Para catro persoas)  

  •  500 grs de magro de porco
  • 100 grs de touciño
  •  Un vaso de viño branco
  • Un vaso de aceite de oliva
  • 4 ou 5 dentes de allo
  • Pemento doce e picante
  • Ourego
  • Sal gordo
Foto de Monsa

 

 – Pícase o magro e o touciño en tacos de medio centímetro. Sazónase co resto dos ingredientes.
– Remésexe coas mans, coma se dunha masa se tratase.
– Déixase macerar polo menos un día na neveira.
– Dóurase nunha tixola, a ser posible de ferro que puxemos antes a quentar ao lume, sen máis aceite có que leva a zorza, a lume ben forte.
-Pódese servir cunha base de cachelos.


Apuntamentos:
A zorza é o nome da maneira que temos de  preparar en Galicia a
carne do porco. O típico era, unha vez feita a matanza, picar a carne moi miúda e deixala en repouso, para facer despois os chourizos. Como costume curioso, facíaselle unha cruz, para defendela dos inimigos e, no medio, colocábaselle un dente de allo (cousa de meigas).

Podemos preparar a carne de porco con esta mestura de allo, pementón, sal e ourego, xa sexa en cachos grosos ou mesmo cun anaco de lombo de cocho enteiro, e pódovos xurar que triunfamos (Galicia Calidade, non hai dúbida). Outra curiosidade: como os galegos somos de mente aberta e integradora, boa proba diso é que a metade estamos fóra, para facer a nosa maxistral zorza, precisamos dun ingredente que nós non o temos tan bo: é o pementón de Estremadura.

Monsa (Celga2)

 


SOLOMBO DE PORCO CELTA CON CEBOLA CONFEITADA

Ingredientes (para 6 persoas):

• 2 solombos de porco celta
• 1 quilo de cebolas
• 1 vaso de viño branco doce
• Aceite de oliva
• Sal
• Azucre
• Pementa en gran
Primeiro
Corta as cebolas pola metade e despois, en tiras finas. Ponas nunha tixola cun pouco de aceite de oliva e deixa facer a lume moi lento, movendo con frecuencia para que non se pegue. Mantén a lume lento e engade pouco a pouco o viño xunto a dúas culleradas sopeiras de azucre, ata que a cebola estea branda e sen deixar que se seque.
Segundo
Limpa os solombos quitándolles a graxa. Cando a cebola estea feita, pon os solombos enteiros nunha tixola cun pouco de aceite de oliva e vainos facendo durante oito ou dez minutos. Sazónaos e engade pementa negra ben moída.
Terceiro
Corta os solombos en talladas de medio centímetro de grosor. Ponos no prato enriba dun pouco de cebola confeitada e adórnaos cun tomate pequeno aberto.
O porco celta, a ser posible, da leira ecolóxica Millo e Landras, en Vilasantar, A Coruña
Marino (Celga 1)

 


CALDEIRADA DE PEIXE SAPO

Foto de Monsa
Ingredientes:
  •  4 coliñas de peixe sapo
  •  4 dentes de allo
  •  1 folla de loureiro
  • Sal gordo
  • 1 pemento
  • 1 cebola
  • Chícharos
  • 1 quilo de patacas
  • 1 groliño de vinagre
Para a salsa allada:
  • 1 vaso de aceite de oliva
  • 4 dentes de allo
  • 1 cullerada de pemento
Preparación:
  • Parte as coliñas de peixe sapo á metade.
  • Nun coador pon o peixe sapo cos allos laminados, a folla de loureiro a anacos e unha boa presada de sal gordo. Déixao así unha hora.
  • Pon nunha cazola ao lume con auga, a cebola e o pemento en tiras laminadas de máis ou menos 1cm de grosor, e os chícharos.
  • Pon o coador co peixe sapo debaixo da brilla e quítalle todo o sal, conservando os allos e o loureiro.
  • Cando a auga coas patacas dea o primeiro fervor, bótalle o peixe sapo, os allos e loureiro.
    Deixa ata que as patacas estean tenras.
  • Baleira a auga da cazola, pon todo na fonte de servir e bótalle por enriba un chorriño de vinagre primeiro, e logo parte da allada, a outra pasámola a unha salseira para que cada un se sirva no prato.

Preparación da allada:

  • Nunha tixola pon o aceite cos allos que poden estar laminados ou enteiros con pel, deixa que se doure e retira do lume.
  • Espera a que o aceite se arrefríe un pouco para non queimar o pemento e bótasllo.
Cris Alonso (Celga 2)

4 reflexións sobre “Comemos

  1. Pingback: Na lareira | Galego en Madrid

  2. COMENTARIO A “SOLOMBO DE PORCO CELTA”: Ten que estar boísimo. Cando chegue a Vilasantar, dareille a túa receita a Marta para que vexa o que facedes cos seus porcos.

  3. Pingback: 30 días non é un aniversario | Galego en Madrid

  4. COMENTARIO A «SOLOMBO DE PORCO CELTA»
    Os pobres porcos déronme mágoa cando os vin no programa da TVG, pero os solombos teñen que estar boísimos!

Os comentarios están pechados.