Letras Galegas 2016

Manuel María

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco máis feble,
o pesar máis profundo.

O idioma é a vida,
o coitelo da dor,
o murmurio do vento,
a palabra de amor.

O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
e ese breve ronsel
que deixaremos nós.

O idioma é un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.

O idioma é a patria,
a esencia máis nosa,
a creación común
meirande e poderosa.

O idioma é a forza
que nos xungue e sostén.
¡Se perdemos a fala
non seremos ninguén!

O idioma é o amor,
o latexo, a verdade,
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.

Renunciar ao idioma
é ser mudo e morrer.
¡Precisamos a lingua
se queremos vencer!

“A fala”, Manuel María

 

Prolingua non esquece Galego en Madrid

ProLingua -Plataforma a prol da defensa e promoción da lingua galega- non esquece Galego en Madrid, e publica na sección Voces a carta que lle envía a alumna Beatriz Doldán.

“Detrás destas mensaxes erráticas hai máis de noventa persoas matriculadas pero sen clases. Persoas que se achegan ao estudo da lingua galega dende diferentes intereses e motivacións, pero todas elas cun proxecto vital interrompido. Actualmente, movémonos entre a perplexidade e o desalento, entre a incerteza e a carraxe. Incrédulos ante unha política lingüística que nos converte en monicreques […] En Madrid agarda unha aula, alumnado e unha mestra apaixonada polo seu traballo pero falta, de momento, o apoio institucional necesario para poñernos outra vez en marcha.
Na nosa peregrinaxe de retorno á casa resultou que alguén borrou as frechas amarelas e non sabemos se dar a media volta e esquecer Santiago ou seguir alimentando a fe”.

Logo Plataforma ProlinguaPreme nesta ligazón para ler o texto completo: Unha cuestión de respecto.

 

Feliz Día de Galicia 2015

Feliz Día de Galicia 2015!

2015-07-24 23.07.53 frecha

 

 

Sobre “tra(n)shumancias” de Luz Pichel

Como unha xograr que reparte patatitas e fai soar a súa frauta de madeira de piñeiro, que non remata en tarima flotante.
Como unha transhumante que non quere ser ovella, polo menos non branca, porque lle gusta demasiado bailar.
Como unha muller que abre armarios onde atesoura voces e jirones de lengua en trapos de cores.
Chegou a poeta a Madrid baixo un arco de abanos.
Nomeou Barquisimeto e deu comenzo unha travesía colectiva de verso libre. Vacas sen nome e cabalos que agardan ser resucitados saíron ao paso.

Patatitas.Trans(h)umancias

Poemas para dar, ela, para recibir, nós, e saborosas fajitas envolvendo carne de ghaliña.
Luz Pichel no centro dun Madrid vello, “Enclave de libros” porto de amarre e xente errante despedindo navío e corpo transparente.
Os pés espidos danzan sobre o cemento e as nubes levan hipopótamos ao lombo partidos coa risa.

Grazas, Luz.

 

Presentación de Tra(n)shumancias, Ediciones La Palma, en Enclave de Libros. Mércores 24 de xuño, Madrid.

Beatriz Doldán

Maio longo

Un maio que comeza coa estrea d’ A Esmorga de Ignacio Vilar en Madrid, cine galego, en galego, cine universal, ao que lle desexamos moito éxito.
Un maio que nos trae o humor galego, en galego, con Alberte Montes, quen de Anguieiros a Cataluña, se achegou a Madrid; viría roendo nos caramelos da Pilarica!
Un maio filosófico, das Pontes co diaño de Ignacio Castro, o 25 no Círculo de Bellas Artes.
Un maio con libros, libros galegos e casteláns na Feria del Libro de Madrid. Alí estarán María Solar, polo seu Lazarillo, moitos parabéns!; Elena Gallego Abad e o seu dragón galego, Dragal, xa vai co IV!; e sabe Deus cantos máis galegos se achegarán á Feria del Libro. Traede paraugas, xa sabedes que sempre chove!

Verza galega no Botánico

Verza galega no Botánico

 

E maio é Comunidade, San Isidro, Festa de Móstoles, Marisco de Alcobendas, de Tres Cantos…

E maio é o mes das flores, aí está o Botánico Real coa súa verza galega.

E tamén o Matadero coa Feira Botánica.

 

E maio é o mes das Letras, non nos esquezamos. No Ateneo celébranas o 14, á EOI tócalle o 20, no Centro de Estudos Galegos da UCM xa as festexaron. Na Casa de Galicia unha mostra do homenaxeado este ano, Xosé Filgueira Valverde, preside a entrada.

E nós? Irémonos felicitando, un 17, un 29, un maio longo, un maio máis.

Roseira20150514_110246

Roseira madrileña

Maio longo…, maio longo,
todo cuberto de rosas:
para algús telas de morte;
para outros, telas de vodas.
Maio longo, maio longo,
fuches curto para min:
veu contigo a miña dicha,
volveu contigo a fuxir.

Rosalía de Castro, Follas Novas (Vigo: Galaxia)

A señora Carmen –Malvela– cantaba así o “Maio longo” no programa Alalá da TVG: